Schrikkie’s minor

De laatste tijd is de modewereld steeds meer in opspraak door de slechte invloed die deze zou hebben op vrouwen. Veel modellen zijn erg dun, een ideaalbeeld dat wordt gecreërd maar dat moeilijk te bereiken is. Een tijdje geleden is er ook een model overleden aan anorexia.

Nu las ik in de krant dat ze in Frankrijk het promoten van extreme slankheid gaan verbieden. De modewereld is uiteraard boos, want wie gaat bepalen welke modellen te dun zijn?
Psychologen die patienten met eetstoornissen behandelen, moedigen dit initiatief aan. Ze waarschuwen wel dat er nooit is bewezen dat er een connectie is tussen extreem dunne modellen en eetstoornissen.

Ik vind het een goede regel, want ik geloof wel dat veel mensen een eetstoornis krijgen omdat de voorbeelden veel te dun zijn. De Dove reclame zegt al genoeg, het beeld dat we te zien krijgen in commercials voor schoonheidproducten, zijn zo veel bewerkt. Maar iedereen gelooft het beeld en wil ook zo zijn, want het meisje op de foto is populair.

De overstap naar videoclips is hier vrij snel gemaakt. Daar heb je ook veel slechte voorbeelden van vrouwen die zichzelf verkopen met seks. Aantrekkingskracht en opwindende kleding en bewegingen zie je overal, het hoort erbij en veel mensen willen ook zo zijn.

Het is de taak aan de overheid, vind ik, om mensen te wijzen op de effecten van dat soort voorbeelden.
Want tegenwoordig zijn ouders zo bang om iets te doen wat hun kind ‘ongelukkig’ maakt, dat ze hun kinderen te vrij laten. Waar ligt de grens tussen je kind de kans geven zijn eigen identiteit te ontwikkelen of dat hij alles kan doen wat hij wil?