Dit bericht is een beetje somber, maar het is iets wat me op dit moment bezig houdt.
Deze week, in de nacht van maandag op dinsdag, is iemand die ik via scouting kende overleden. Het was op een hele stomme manier en dat maakt het extra vreemd en ook een beetje eng. Daarbij komt dat het iemand was die altijd voor iedereen klaar stond en nooit mopperde, hij was ook pas in de dertig…
Hij kwam die nacht tegen 1 uur terug van een feest van de brandweer waar hij bij zat. Hij was zijn sleutels vergeten, achteraf bleken die nog op de kazerne te liggen (150 meter bij zijn huis vandaan). Niemand weet natuurlijk wat hij heeft gedacht. Waarschijnlijk had hij geen zin om terug te lopen, hij was altijd ook verantwoordelijk dus geloof ik niet dat hij echt bezopen was, maar je weet het niet. Hij besloot om het dak op te klimmen en via een raam naar binnen te gaan, misschien al eens eerder gedaan en als brandweer moest dat toch geen grote uitdaging zijn.
Helaas is hij toen vanaf 2 meter hoogte ongelukkig gevallen en uiteindelijk door zijn verwondingen overleden.
Toen ik het op school aan een teamgenoot vertelde, vroeg iemand die had zitten meeluisteren waarom hij niet gewoon had aangebeld of terug gelopen. Alsof iedereen weet dat je niet via een raam naar binnen moet klimmen… Zoals ik al zei, leek het hem waarschijnlijk wel verantwoord om te doen, misschien had hij het al vaker gedaan. Hij wist misschien niet dat zijn sleutels gewoon nog op de kazerne lagen.
Zelf ben ik ook wel eens door het raam naar binnen geklommen toen ik nog bij mijn ouders woonde. Die hadden altijd hun slaapkamerraam open. En via het muurtje van de achtertuin, het dak van de keuken en het balkon, kon ik mooi naar binnen.
Vandaag keek ik in de nieuwe Quest en heel toevallig (denk ik) staat daar een artikel in over waarom mensen domme dingen doen. Eigenlijk staat er niet veel in wat nieuw klinkt voor mij. Alhoewel het je er wel aan herinnert hoe makkelijk je domme dingen kunt doen. Het gaat er vooral om dat je jezelf overschat of de situatie onderschat. Wat opvallend is is dat mensen zich laten beïnvloeden door de meerderheid. Er was een test gedaan waarbij 4 mensen naar een plaatje van een streep moesten kijken en dan zeggen welke streep op het volgende plaatje even lang was. 3 van die 4 mensen gaven bewust het verkeerde antwoord, de 4e wist dat niet en liet zich beïnvloeden waardoor hij ook het foute antwoord gaf.
In het artikel stonden wat voorbeelden van optimisme. Bijvoorbeeld denken dat je dat wel even gaat doen, terwijl het vaak toch tegen valt. Of op een stoel met wieltjes klimmen, terwijl je weet dat die dingen weg kunnen rollen. Je verzint dan wat uitzonderingen die goedpraten dat je het toch doet. Dat de wieltjes niet altijd rollen. (dat ken ik, heb ook vaak genoeg op een stoel met wieltjes gestaan terwijl ik er ‘controle’ over had zodat hij niet wegreed). Dat is is gecombineerd met: “de kans dat het juist bij mij misgaat is heel klein.”
We komen het allemaal tegen en we zien het dagelijks ook gebeuren bij andere mensen. Waarom gebeuren er dan toch nog zoveel domme dingen? En hoe weet je wanneer je de ‘9 van de 10 keer’ hebt gehad en dat dit die ene keer is dat het wel fout gaat?
Volgens het artikel in de Quest moeten we gewoon realistisch blijven denken en oppassen voor onoplettendheid. Juist als we iets heel graag willen, kunnen we ons makkelijker laten meeslepen…. Door het idee dat onze intelligentie ons wel beschermt op het punt dat we echt iets stoms gaan doen.
Blijkbaar is het ook nodig om fouten te maken, zodat je dingen en jezelf kunt blijven ontwikkelen en verbeteren. Een beetje net als dat er een kwaad moet zijn, om ook goede dingen te kunnen hebben.
Toch, om even terug te komen op het stomme ongeluk, is het op zo’n moment jammer dat ik niet in een sturende macht geloof die ik de schuld kan geven van dit soort dingen. Dat ik kan zeggen: ‘hij had het zo gewild’ en dat dat genoeg zou zijn voor mij. Ik geloof wel dat er ‘iets’ is, maar wat… geen idee.
Wat helemaal vervelend is, is dat ik Hem niet kan vragen waarom zoiets gebeurt.
Om dit bericht toch nog enigszins te betrekken bij de minor, zeg ik dit:
Stiekem denk ik dat als je dat doorhebt (waarom mensen bepaalde dingen doen), dat je dan ook beter wordt in dingen/producten verzinnen die verkopen. Dit soort inzicht kun je wel weer gebruiken om mensen iets te laten kopen of doen, omdat jij dat wilt. Terwijl ze denken dat ze het zelf willen. Het hoeft niet per se dom te zijn om jouw product te kopen. Maar stel dat dat het wel is, dan zou het toch handig zijn als je weet waarom mensen domme dingen doen 
Daarbij komt dat je ook open moet staan voor kritiek, wat mij altijd erg belangrijk lijkt. Maar vooral in concept en product ontwikkeling moet je kritisch kunnen zijn en te weten zien te komen waarom jouw product wel of niet verkoopt.
